Öfke Zamanı
Öfkem şimşek olur puslu bulutlarda…
Ansızın yerlere çakar da geçer,
Yüreğim gümbürder yıldırımlarca,
Tanımaz taş - toprak, yakar da geçer…
Öfkem, çocuk olur, ardım sıra sürünür,
Çocuk büyür, bedenime bürünür,
İçimdeki “ben” den gözler görünür,
Bir deli isyanla bakar da geçer…
Yorum yapın