Biz O Şehitlerin Torunlarıyız - Çetin Özdemir
BİZ, O ŞEHİTLERİN TORUNLARIYIZ
Biz, o şehitlerin torunlarıyız,
Başımız Asya rüzgarıyla hoş.
Pekin’de gezer,
Otronto’da uyuruz;
Atlarımız Tuna’da başıboş…
Kısrak sütü emer gibi
Anamızı emmişiz;
Bir pulu deler gibi
Yüz yılları delmişiz.
Ömrümüz geçmiş bizim
At üstünde
Kısraklarda;
Hala destanımız söylenir,
Bosna’da, sokaklarda!..
Nal seslerimiz karışmış,
Çan sesine,
Ayine.
Bize “medet” demişler,
Taç vermişiz sahibine…
Her hilenin, düzenin hedefi biz olmuşuz;
Lakin en büyük kalleşliği içimizden bulmuşuz!..
Maceramız eskidir, gider Tanrı Dağı’na.
Ordan başlar yolculuk,
Altaylar’dan Tuna’ya.
….
Dar gelmiş bize bir gün Ergenekon sırtları,
Salmışız dört bir yana;
Alpleri ,
Bozkurtları!..
Hangi kılıç durur ki
Böyle yüz yıl kınında?
Börteçene yürümüş,
Başbuğların yanında!..
Bir kapıdan çıkarak,
Bir kapıdan girmişiz;
Malazgirtle burayı
Ana yurt bellemişiz.
Söğüt’ün erenleri
Sağlam çatmış çatıyı;
Aman deyip gelene,
Açık tutmuş kapıyı.
Kimsin deyip sormadan,
Doyurup
Beslemişler;
Her rengi,
Her deseni,
Yüz yıllardır sevmişler.
İt sesi kurt sesine karışınca bir ara,
Balkanlarda patlamış
Koskoca bir yaygara!
Bir bir isyan edince
Bulgarlar, Arnavutlar,
Elimizden çıkmış hep
O mübarek topraklar!
İşin en korkuncu da
Dünya harbiyle gelmiş;
Anadolu dört yandan
Yazık işgal edilmiş!
Her yerde zulüm, talan;
İşkence,
Tecavüz falan…
Dert bunlarla biter mi?
Ne ordu var,
Ne mermi!
Gerisi hikaye,
Yalan!..
Güzel bir mayıs günü
Samsun’dan doğan Güneş,
Çok uğraşmış,
Yorulmuş!
Sonunda Ankara’da
Yüce Meclisi kurmuş.
Demiş ki:
“Hattı müdafaa değil,
Sathı müdafaa edeceğiz.
Artık yok başka çözüm.
Size emrediyorum:
Ya istiklal,
Ya ölüm!
Biz bunu bileceğiz.”
Ya bismillah diyerek atılınca ileri,
Şehit kanıyla taşmış
Koca Sakarya Nehri!..
Mazisini bilmeyen,
Atisini bilemez.
Kök salamaz toprağa,
Sürünür,
Dikilemez.
Üç kıta hayal bu gün:
Kırım yok,
Kafkasya yok.
Musul, Kerkük nerede?
Soran yok,
Düşünen yok!
Kaç şehidi saklıyor
Allah-ü Ekber Dağları…
Hatırlayan var mı ki Kanalda kalanları?
Yemen’e gidenler
Acep unutuldu mu?
Niçin gittiler,
Sorusu soruldu mu?..
Biz, o şehitlerin torunlarıyız,
Başımız Asya rüzgarıyla hoş;
O günler gelmeyecek,
Ne acı,
Ne kadar boş!
O günler gelmeyecek,
Ben buna yanıyorum!
Bosna Sokaklarında,
Destancı arıyorum..
07.11.2006 Eskişehir

Ali Aksoy:
Hocam, diline, gönlüne sağlık… Ricamı kırmadığınız için teşekkür ederim.
18 Mart 2007, 9:02 pmşamil:
Çok şükür bizler o şehitlerin torunlarıyız.Hocam yüreğinize sağlık.İnşallah birgün yüz yüze tanışmak,ellerinizden öpmekte nasip olur.bu vesileyle tüm şehitlerimize Yüce Allah’tan rahmet diliyorum…Yeni şiirlerinizi heyecanla bekliyorum…
19 Mart 2007, 8:05 pmÇetin ÖZDEMİR:
Öncelikle beni bu sayfada misafir ettiği için ev sahibine teşekkür ederim. Sevgili Şamil, beni duygulandırdınız, mutlu ettiniz;Allah da sizi her iki cihanda mutlu etsin,inşallah.Tanışmak deyince, biz zaten tanışıyoruz; çünkü aynı duyguları paylaşıyoruz. Hep aynı değil mi derdimiz? Güçlü ve çağdaş bir Türkiye değil mi hedefimiz? Zaten biz hepimiz biriz, Bu şanlı milletin bir ferdiyiz,onun emrindeyiz.Gönül dolusu sevgiler, canım kardeşim.
20 Mart 2007, 8:28 am