Yunus Kardeşim,Allah(c.c),insanları ve daha göremediğimiz rabbine karşı sorumlu olan diğer canlıları,ancak kendisine kulluk etsinler diye yarattı,ayette belirtildiği gibi.
İnsanlara doğru yolu göstermek için Peygamberlerini gönderdi.Tabiki bizlere yol gösterici ve hidayet rehberi Kitap’larını da.
Bizlere ve tüm insanlara hak din olarak islamiyet’i ve rehber olarak da Hz.Muhammed Aleyhiselam’ı gönderdi.
Peygamberlerin gönderilmesinin en önemli hikmetlerinden biri şüphesiz,insanlar içinde var olan/olacak ihtilafları,farklı farklı düşünce hezeyanlarını ortadan kaldırmak ve ayetlerini insanlara en iyi şekilde açıklamaktır.

Biz,Peygamber’in(s.a.s),ayetleri insanlara en iyi şekilde açıkladığına inanırız.Çünkü yorumlanması gereken bazı ayetlerin,bir kısım insanlarca hedefinden saptırılmaması
ve yanlış yorumlanmaması için,en iyi yolun Peygamber’in bizlere öğretiği yol olduğuna inanırız;zaten islam tarihine baktığımızda meydana gelen birçok farklı yol ve düşünce sisteminin genelde bu sepeplerle meydana geldiğini görüyoruz.Ve Allah’ın Yüce Kitab’ını, bu farklılığın oluşması için gönderdiğini akıl ve mantık kabul etmez.

Biz de ayetlerin farklı yorumlanması sonucu oluşan ihtilaflara düşmemek için(özellikle itikat yönden),Peygamberimizin(s.a.s) Allah’ın vahyi ile bir kısım ayetlere,getirdiği açıklamayı alırız.Zaten Rabbin bizden istediği de Müslümanların birlik ve beraberlik içinde yaşaması ve tarihte tekrarlanıp süregelen bir kısım felsefi ve batıl akımlara alet olmamamız olsa gerek.
Bu sadece bizim düşüncemizdir.Herkesi bağlamayabilir;ama doğru yolun bu olduğuna kesin delillerle inandığımız için dünyamız ve ahiretimiz uğruna bu yolu tercih ederiz.Bu da Peygamber Efendimiz’in Sünnetidir.Bu durum,sünneti Kur’an’dan daha çok önemsediğimiz anlamına kesinlikle gelmiyor.Her halukarda birinci derecede hüküm kaynağımız Yüce Kitabımızdır.Biz Kur’an okuruz ve gerektiğinde Rabbimizin bizden ne istediğini daha iyi anlayabilmek için mealini de okuruz;ama asla mealci olmayız.Mealci demek,bir kısım Kur’an ayetlerini(hatayla veya kasten) yanlış yorumlayıp insanlara empoze eden ve inancını bu ölçü üzerine bina eden kişi/kişiler demektir.

Dolayısıyla üzerinde bulunduğumuz yola dolaylı olarak dokunan her düşünce ister istemez bize de dokunur.Böyle bir hezeyana meydan vermemek için karşıdakini varsa delilleriyle ikna ederiz.İster, bize dokunan bu düşünce kasıtlı olarak ortaya atılmış olsun.

Başkalarının dedikleri beni bağlamıyor, benim söylediklerim de başkalarını bağlamıyor. Ben aklımı başkalarına kiralamış değilim.

Tabi bir de şu var; ” Bir bilenin üstünde bir bilen var”. “Bilmiyorsanız bilenlere/bilgililere sorun” ayetlerini baz alarak, bilmediğim konuları ister Ali olsun, ister John, ister Edip Yüksel olsun, ister Elmalılı Hamdi hiç farketmez bu kişilerin yazdıklarından öğrenmeye çalışırım. Doğrularını alır, yanlışlarını almam. İlla birilerinin bazı görüşlerini benimsiyorum diye O’nun her sözünü kabul ediyorum manasına gelmez, gelmiyor da.

Haniflik konusunda da seni yanlış anladığım için kusura bakma..

Hanif_İslam!

Allah’a teslimiyeti seçen ve selim (İslam) dinini benimseyenlere de müsluman denir. Dolayısıyle Hanif_Müslüman= Hak dine inanan ve O’na teslimiyeti seçmiş olan kişi demektir. Rab, işte bizden bunu istiyor!
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
30/30 Bir tek Tanrıcı (hanif) olarak kendini dine adamalısın. Nitekim, ALLAH insanları böyle bir yaratılış ile donatarak yaratmıştır. ALLAH’ın yaratışında değişiklik olmaz. Bu, tam yetkin bir dindir, fakat insanların çoğu bilmez.
وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
2/130 Kendini kandırandan başkası İbrahim’in milletinden yüz çevirmez. Onu bu dünyada seçtik, ahirette de erdemli kişilerden olacak.
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلَكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
3/67 İbrahim ne Yahudi idi ne de Hıristiyan; tektanrıcı bir müslümandı. Hiç bir zaman ortak koşanlardan olmadı.
İşte gerçek din budur! Diğer hiçbir din yada mezhep, Rabbi insana tanıtmaz! O’nu en iyi, İbrahim’in milletinden olanlar anlar. Fakat ne yazık ki Şeytan, her devirde olduğu gibi (Allah’tan aldığı izin gereği) İbrahim’in milletini de yoldan çıkartmak istemişti.
İbrahim’in milletini (İbrahim’den çok zaman sonra) kendi esaretine alan Firavun adında bir zalim vardı. Firavun kendi saltanatını, Allah’ın saltanatı ile yarıştıracak derecede inatçı ve inkarcı bir kişiydi. Oysa kendisi de yaratılmışın biriydi (her insan gibi). Firavun’un esaretinden kurtulmak isteyen İbrahim izleyicileri Allah’tan yardım dilediler. Allah bu çağrıya Musa ve kardeşi Harun ile karşılık verdi. Mucize görmek isteyen Firavun’a karşı mucizelerle gitmişlerdi. Bunlara tanık olan Firavun daha fazla direnemedi ve İbrahim milletini (İsrailoğullarını) salıverdi. Ancak ne var ki Samiri adında bir Şeytan askeri (Samiri, muhtemelen Musa ile yarışan büyücülerden biri idi), Musa’nın yokluğunu fırsat bilerek halkı kandırmaya çalıştı. Altından bir buzağı heykeli yaptı ve sonra buna böğürme yeteneği kazandırdı! Bunu gören halk bu buzağıya tapınmaya başladı! Samiri, muhtemelen bunu büyü ile sağladı. Musa geri döndüğünde bu şirk tablosu ile karşılaştı ve levhaları yere çarptı. Musa’nın Kutsal metinleri yere çarpması, insanlığın Rab ile arasının açıldığını göstermek açısından önemlidir. Ancak yine de bu emirlerin halka aktarılması gerekliydi.
Samiri’nin getirdiği şirk dinine inananlar öyle çoğaldı ki, kendi görüşlerinden oluşan yeni bir din icad ettiler. Rabbin bildirdikleri ile birebir çelişen uyduruk bir din! İşte bunu yapanlar Yahudilerdi. Yahud=had, sınırı aşanlar olarak nitelendirilebilir. Nitekim durum zaten böyledir. Yahudiler, Allah’ın sınırlarını tanımayan bir halk olup çıkmıştır. Bu yüzden Allah’ın lanetine maruz kalmışlardı!
Esaretten kurtuldukları için Rabbe teşekkürlerini sunması gerekenler, neden buzağıya tapınma gereği duymuşlardı? Neden Rabbin sistemini değil insanın (Samirinin) sistemini seçmişlerdi? Bunun yanıtı aslında basit! Samiri, yaptığı işi kendi aklından (sıfırdan) üretmedi. Musa’nın öğretilerinden bir kısmını alıp, birkısmını attı. Bu da demek oluyor ki Samiri, işine gelen ahkamları kabul etmiş, işine gelmeyenleri ise reddetmişti. Samiri, tektanrıya iman etmek istemiyor olacaktı ki, böyle bir şirk sistemini ortaya çıkardı ve bunu yaparken de yine Allah’ın elçisini kullandı! Kurnazca ve zekice bir yöntem! Tam bir Şeytanlık! Şeytan’ın duası bir kez daha gerçekleşmişti.
Ve çok geçmeden sınırı aşanlar, az sayıdaki İbrahim’in milletine zulmetmeye başladılar. Onların tek bir tanrıya tapıp, kendi uydurdukları sistemi benimsemiyor olmaları, onlara rahatsızlık veriyordu. Ya o kalan azınlık da onlar gibi şirk dinine inanmalıydı, ya da ortadan kaldırılmaları gerekiyordu. Bunun için Allah’tan gelen her türlü bilgiyi yada bilgi sağlayıcısını yoketmeleri gerekiyordu. Nitekim böyle de olmuştu!
Rab, iyilerle kötülerin arasını ayırmak için üstün mucizelerle desteklediği İsa’yı görevlendirmişti. İsa tüm halkları Rabbe teslim olmaları için çağrıda bulundu. Yahudilerin içine düştükleri hatayı güzel bir dille dile getirmeye çalıştı. Onları yeniden İbrahim’in milletinden olmaya çağırdı. Ancak artık kendi sistemlerini dünyaya egemen kılmak isteyen bu Şeytan izleyicileri, İsa’yı öldürmek istediler. Kendi yasalarına göre O’nu idam etmek istediler. Ancak Rab buna izin vermedi. Çünkü O, kutsal Ruh ile desteklenmişti. Allah onu kendine yükseltti. Rab gerçekten üstün merhamet sahibi olmasaydı tümünü o anda yeryüzünden silebilirdi. Ancak Adem için kararlaştırılmış bir dünya hayatı zamanı vardı. Bu süre hesap günü ile son bulacak! O günden önce Rab insanoğlunu ortadan kaldırmıyor! Çünkü Rab sözünden dönmez!
Yeri gelmişken bir konuya daha değinelim! Rab, İsa’ya başka hiçbir insanda olmayan güçler vermişti. İsa bunu kutsal ruh yardımı ile yapmakta idi. Daha bebek yaşta konuşmaya başlaması onun sayesinde olmuştu. Ölüleri diriltmesi, körü görür hale getirmesi, cansıza can vermesi vs. gibi üstün mucizeler, O’nun gerçekten de Allah’ın gönderdiği bir elçi olduğunun ortaya çıkmasını sağlamak için olabilirdi. Çünkü normal bir insan o mucizeleri gerçekleştiremezdi, büyücü olsalardı bile! Hiçbir Yahudi O’nun mucizelerinden herhangi birini o an için gerçekleştiremiyordu. Altından bir buzağı heykeline böğürme yeteneği kazandıran tağutun halkı, onun mucizelerinden herhangi birini taklit edemiyordu. İşte bunu anlayan akıl sahiplerinden birçoğu İsa’ya inandı. O’nun Allah tarafından gönderilmiş bir elçi olduğuna ikna oldular. Bunlar havarilerdi. Ancak ne var ki ondan sonra gelenler, o üstün mucizeleri İsa’nın kendi başına yaptığını düşünerek İsa’yı kutsallaştırmaya başladılar. Böylece yeni bir şirk dini daha ortaya çıkmış oldu. İseviler! Oysa Allah bunun yanlış birşey olduğunu daha sonraları Kuran’da şu şekilde beyan edecektir.
وَلاَ يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُواْ الْمَلاَئِكَةَ وَالنِّبِيِّيْنَ أَرْبَابًا أَيَأْمُرُكُم بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ
3/80 Ve size, melekleri ve peygamberleri rabler edinmenizi de emretmez. Siz müslüman olduktan sonra, size hiç inkarı emreder mi?
اتَّخَذُواْ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُواْ إِلاَّ لِيَعْبُدُواْ إِلَـهًا وَاحِدًا لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
9/31 Din bilginlerini, din adamlarını ve Meryem oğlu Mesih’i ALLAH’tan ayrı rabler edindiler. Oysa, yalnız tek Tanrı’ya kulluk etmekle emredilmişlerdi. O’ndan başka tanrı yoktur. O, eş koştukları kimselerden de çok Yücedir.
İsa, yeteneklerini kendisine verilen ilimler aracılığı ile sağlamaktaydı. Bu ilimleri ona (Allah’tan) kutsal ruh öğretmişti. Zannedildiği gibi İncil bir kitap ismi değildir. Bir çeşit ilimdir. Aynı Davud’a ve Süleyman’a verilen (27/25) ilim ve bilgelik gibi. Sonradan elle yazılmış olan İncil (Müjde) kitabı ise, İsa’nın insanlığı günahlarından kurtaracak olan bir kurban olarak gönderildiği tezi üzerine yazılmış olup birçok çelişki ihtiva etmektedir. Ancak tümüyle tahrif edildiğini söylememiz zor. İçinde Rabbin sözleri var mutlaka ama ayıklanmaya muhtaç olduğu da aşikar.
Çelişki olduğunu nerden biliyoruz?
(İncil’e göre) Allah, neden insanlığın günahlarından kurtulmasını sağlamak için kendi oğlunu (kurban olarak) göndermiş olsun? Aksine onu yüceltmek istemez miydi? Allah o anki toplumu ve içinde bulunduğu durumu çok iyi biliyordu. Ve tabi İsa’yı öldürmek isteyeceklerini de! Öyleyse kim oğlunu ateşe atmak ister ki Allah istemiş olsun? Kaldı ki Allah ne diye kendine dişi bir insanı eş olarak seçmiş olsun? İncil kitabının başında Allah’ın tüm kainatı yaratan üstün bir tanrı olduğunu ve dünyayı çok sevdiğini ve bunun için onu, İsa’ya verdiğini bildirir. O halde neden azgın Yahudilerin eline İsa’yı teslim etmiştir? Oğlu İsa dışında tüm Yahudileri kökten temizleseydi ya! Eğer gerçekten İsa, Allah’ın oğlu olsaydı şu an aramızda olması gerekmez miydi? Başka ölüleri dirilten insan, neden kendisini diriltememektedir?
Öte yandan İsa’nın yeniden yeryüzüne ineceğine inananlar var! Yeryüzünde iken onu anlayan oldu mu ki, tekrar geldiğinde anlayacak birileri olsun? Beşeri sistemin egemen olduğu bu dünyada, İsa yeniden gelip Allah’ın birliğini ve adaletini anlatmaya başlasa, eski hasımları hemen onu öldürme planları kurmayacak mı? Beşeri sistemin zulmüne bir dur demek o kadar kolay birşey değil ki! Belki bunu hayatınla ödersin!
Musa’nın bildirdiği hükümleri değiştiren ve İsa’nın öğretilerini gereği gibi değerlendiremeyenlerin tahribatını önlemek için Rab bir kez daha insanoğluna lütufta bulundu ve Kuran’ı gönderdi. Kuran özel bir isim değildir. İqra=okumak, okunak ile ilgili bir kavramdır. Kuran=okunak demektir. Levhi Mahfuz (Kitabın) bilgilerini ihtiva eder. Levh=Levha, Mahfuz=Korunan, Levh-i Mahfuz=Korunan levhalar demektir. Evrende herşey Levhi Mahfuza göre işler. Allah’ın sünneti burada kayıtlıdır ve bunda bir değişme olmaz. Kuran’da bildirilenler (ayetler), Rabbin sünnetini çok iyi gösteren doğa ayetlerini tarif ederler. Kuran öyle bir kitaptır ki okuyanı iki yola sürükler! İman yada inkar. Kuran bir nevi tarih kitabıdır. Onu dikkatlice okuyan, tarihi kimlerin yönlendirmek yada değiştirmek istediğini de anlar. Kişisel hükümlerden oluşan bir beşeri dinin, nasıl Allah’ın sistemine karşı gelmek için çabaladığının ipuçlarını verir. Rab artık bu kitap ile hiçbir şeyi eksik bırakmadığını beyan etmiş ve kişinin bir seçim yapmasını istemiştir. Ya iman ya da inkar! İnsanoğlu bu seçimine göre yargılanacak!

Hanifliğin,Allah’ı bir kabul eden ve O’nun insanlardan istediği itikadi inanış olduğunu sanki bilememişiz ;ama bazı dostlarınız olayları iyice sapıtarak yukarıda belirttiğim faraziye katılıyorlar.
Bazılarınız diyor şu şu ibadetler Kur’an’da açıklanmadığı için aslında dinin bütünüdür,bazılanızsa yukarıdaki gibidir diyor.
Dostlarınıza göre hem Kur’an herşeyi açıklamıştır hem bazı ibadetleri açıklamadığı için hanif dininden alınması gerekiyormuş.Yani tam bir çelişkiler yumağı.

Haniflik bir din değildir. Bir mezhep de değildir. Haniflik İslam’ın olmazsa olmazlarındandır. Hz. Muhammed de haniftir.

Cahil mesut birşeyler yazıyor işte. Ama işkembeden değil de beyninden yazsa iyi olacak…

Mesut bey anlasın diye ayetlerde gösterelim..

Al-i İmran Suresi
(67) İbrahim ne Yahudi idi ne de Hıristiyan. Fakat o, hanif (Allah’ı bir tanıyan, hakka yönelen) bir müslümandı. Allah’a ortak koşanlardan da değildi.

Neymiş? İbrahim Peygamber “HANİF BİR MÜSLÜMAN”mış… MÜŞRİK değilmiş!!!!

Rum
(30) O halde yüzünü bir hanif olarak dine tut, Allah’ ın insanları kendisi üzerine yarattığı fıtratına. Allah’ın yaratışında değişme yoktur, dosdoğru sabit din odur. Fakat insanların çoğu bilmezler.

Yûnus
(105) “Ve (bana) hanif (Allah’ın birliğini tanıyıcı) olarak yüzünü dine çevir; sakın müşriklerden olma( diye de emredildi).”

Bunların Ebu Hureyre(r.anh) gibi bazı mümtaz sahabeleri hedef almaları,dinin temel direği olan hadisleri hedef almaları sebebiyledir.Yoksa bu zatlara müsteşrikler cenneti çok görseler de Yüce Allah(c.c) onları cennetlerine koyacağını vaddetmiştir.

Bu ara ellerinize sağlık kardeşim.Müsteşrikler sitesidir bu.Kardeşim,bunlar İslamiyeti bile kabul etmiyorlar.Hanif dininden olduklarını iddia edecek kadar zavalıdırlar.Bu fakir bunların sapık iddialarına senetleriyle cevap yazdım.Ya anlamak istemiyorlar ya da Ebu Cehil mantığınca bütün diğer müslümanları küçük gördükleri için kabul etmiyorlar.
Sanki bütün müslümanlar uyuyor da kendileri uyumuyor gibi bir havaya bürünmüşler.Asıl uyuyan kendileridir.Kime hizmet ettiklerini dahi bilmiyorlar.İnanız ki bunların İslam Tarih’inden haberleri bile yok.Olsaydı HARİCİ,MUTEZİLE,CEHMİYYE gibi sapık fırkaların,devamı niteliğinde olduklarını göreceklerdi.

Bunların akıl hocaları olan müsteşrikler,Kur’andan başka kaynak aramayın diye diye bunları gerçekleri görmekten alıkoymuşlar.Bunlar kaynak olarak sıradan bir tarih kitabına bile güvenmiyorlar.(M.Ö SEPTİZM FELSEFECİLERİ gibi).Ama akıl hocaları,ya gidip Şia’dan ya ebu reyye sapığından ya da misyoner Golzhier’den nakletmekten çekinmiyor.

Bir de bu dostlara(!) göre mezhebe uymak bölünmek imiş.Sanki bizler bölünmüşüz de kendileri bölünmemişler.İnan ki asıl bölünen bunlardır bunlardan 3-5 kişinin fikirleri dahi aynı değildir.