Toplum ve Kuran

Allah (c.c.) size merhamet etsin. Sunu bilesiniz ki, usul ilminde maruf olan sartları tasıyan kavli olsun fiili olsun hadisler hüccettir.

Rasulullah’ın (s.a.v.) bu hadislerini inkar eden kimse küfre girer ve İslam dairesinden çıkar, yahudilerle, hristiyanlarla veyahutta Allah’ın (c.c.) murad ettiği diğer kafir fırkalarla beraber hasrolunur.

İmam Safii (r.a.) (8) birgün bir hadis rivayet eder ve “sahihtir” der. Birisi: -Ey Ebu abdillah! Sen de aynı kanaatta mısın? diye laf edince, bozulur ve söyle der:

“Ey adam! Sen beni hiç hristiyan olarak gördün mü? Bana kiliseden çıkarken rastladın mı? Belimde hristiyan usağı gördünmü? Rasulullah’tan (s.a.v.) hadis rivayet edeceğim hem de aynı görüste olmayacağım ha!(9)

(8) Muhammed b. İdris b. el-Abbas b. Osman b. Safi’ el-Hasimi el-Kuresi ef Muttalibi, Ebu Abdillah. Dört ehl-i sünnet mezhebinden birisinin imamı.

Safiilerin hepsi ona nisbet edilir. Müberred söyle der: “İmam Safii insanların en sairi, edibi ve fıkıh ile Kur’an’ı en iyi bileniydi” İmam Ahmed de söyle söyler” Elinde kağıt kalem olan herkes üzerinde İmam Safii’nin hakkı vardır” Çok zeki idi. Pek çok eseri vardır. En meshuru fıkha dair olan el Umm’dur.

Bu fasid görüsün aslı suraya dayanır: Zındıklar ve rafızilerden (10) ipin ucunu iyece kaçıranlardan bir grup, sünnetin delil olarak kullanılmasını inkar etmiş ve sadece Kur’an’la yetinmeyi iddia etmislerdir. Onların bunu söylemelerindeki gayeleri farklı farklıdır:

Bunlardan bazıları da Rasulullah’ın (s.a.v.) nübüvvetini kabul etmekte fakat sunu da söylemektedirler: “Halifelik Ali’nin hakkı idi” Sahabe-i Kiram (r.a.) Ali (r.a.) yerine Ebubekir’e (r.a.) halifeliği tevdi edince, aklı bozuk bu kimseler (Alah’ın (c.c.) laneti üzerlerine olsun), “zulmettiler, halifeliği hakkı olana değil de hakkı olmayana verdiler”diye ashaba “kafirdir” dediler. Allah (c.c.) onlara lanet etsin. Ali’yi (r.a.) de hakkını aramadı diye küfre nisbet ettiler.

Bu görüslerin üzerine de tüm hadisleri reddetmeyi bina ettiler. Çünkü onların iddialarına göre bunlar kafir olan bir topluluğun rivayetleridir.

İnna lillah ve inna ileyhi raci’un.

Esasında zaruret hasıl olmasıydı, insanların birkaç asırdır ondan uzak ve rahat durduğu bu görüsün aslını anlatmayı helal görmüyordum. bu görüste olanlar dört imam zamanı ve onlardan sonraki zamanlarda çok olarak bulunuyordu ve dört imam ve onların ashabı derslerinde, münazaralarında ve eserlerinde bu görüş sahiplerini reddetmeye genisçe yer veriyorlardı.

Ben insaallah onların delillerinden bir demet sunacağım. Muvaffak kılacak olan ise Allah’tır (c.c.)

İmam Safi’nin Sünnete Bakısı;

İmam Safii (r.a.) Risale’sinde söyle der: Beyhaki de(11) onun sözünü Medhal’inde (12) nakleder:

Allah Teala (c.c.), İslam dini, farzlar ve Kur’an’la ilgili olarak Rasulünü (s.a.v.) öyle bir yere koymustur ki; onu, farz kıldığı taatlar ile haram kıldığı masiyetlerin kendisiyle bilindiği bir meşale olarak insanlara gönderdiğini açıklamıstır. Ayrıca
kendisine imanla Rasulüne (s.a.v.) imanı beraberce zikrederek Rasulullah’ın faziletini beyan etmistir.

Dipnot;

(11) Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali Ebubekir. Hadis imamlarından. Nisabur’daki Beyhaki köylerinden biri olan Husrevcird’de doğdu. Yıl 384/994. Beyhak’ta yetisti ve Bağdat’a, Kufe’ye, Mekke’ye ve baska yerlere ilim yolculuğunda bulundu. Sonra Nisabur’a döndü.

458/1066 yılında vefat edinceye kadar burada kaldı. İmamu’l Harameyn söyle der: “Beyhaki’nin ise Safii’nin üzerinde ihsanı ve hakkı vardır. Çünkü onun mezhebini destekler, görüslerini serh eder ve de takviya eder mahiyette pekçokeseri vardır” Zehebi de söyle der: “Beyhaki dileseydi kendi adına bir mezhepte ictihad edebilecek çapta bir insandı.

Çünkü çok geniş ilmi ve ihtilaflı hususlarla ilgli malumatı vardı” Yüz cüzden fazla eser yazmıstır. Bunlardan bazıları sunlardır: Es-Sünenu’l Kübra es-Sünenu’s Suğra el-Esma ve’s Sıfat, el-Mearif, Delalilu’n Nübüvve, el-Camiu’l Musannef fi Suabi’l Dman, Menakubu’ş Safii, el-İ’tikad, Fedailu’s-Sahabe, el-Medinal ve diğerleri. Bkz. ezeratu’z Zehep: 3/304; Tabakatu’ş Safiyye: 3/3;
Mu’cemu’l Budan: 2/346; el-Muntazam: 8/242; Dbnu Halikan: 1/20;
el-Lubab: 1/165; el-A’lam: 1/116.

(12) İmam Safii bu sözlerini Risale, s. 73’de ve devamında zikretmektedir. Keza Beyhaki de Delailu’n Nübüvve, 1/20 ve devamında Rasulullah’tan (s.a.v.) gelen haberlerin kabul edilmesi baslığı altında aktarmaktadır. Allah Tebareke ve Teala (c.c.) bunu söyle ferman ediyor:

“Allah’a, peygamberine ve indirdiğimiz kur’an’a iman ediniz. Allah bütün yaptıklarınızdan haberdardır” (Teğabun: 64/8)

Yine Allah Teala (c.c.) söyle buyuruyor: