“…

Şunu herkes iyi bilmelidirki İslam Barış, kardeşlik, insanlık ve esenlik dinidir.

İslam savaşı, sadece savaş olsun diye değil, fakat barışı tehdit edenlere karşı barışı korumak için farz kılmıştır!

Bu söylediğimize en güzel delil yine Kurandaki şu ayettir:

“Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve savaş için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın, onunla Allahın düşmanını, sizin düşmanınızı ve onlardan başka sizin bilmediğiniz, Allahın bildiği (düşman) kimseleri korkutursunuz. Allah yolunda ne harcarsanız size eksiksiz ödenir, siz asla haksızlığa uğratılmazsınız.
Eğer onlar BARIŞa yanaşırlarsa sen de ona yanaş ve Allaha tevekkül et
Çünkü O işitendir, bilendir.” Enfal 60-61

Şimdi yukarıdakı ayette geçen iki kelimeye dikket edelim Çünkü bu iki kelime İslamda Cihadın gayesini açıklayan anahtar kelimelerdir:

“Korkutmak”

“Barışa yanaşmak”

Yani gaye savaş çıkarmak değil fakat gözleri savaştan başka bir şey görmeyenlerin gözlerini korkutmak ve onları barışa zorlamak için kuvvetli olmamız istenmektedir. Çünkü insanlıktan anlamayanlar ancak kaba kuvvettten anlarlar…
…”

Bu güzel yorumunuz / izahınız için çok teşekkür ederim. Dikkatimden kaçan bir noktada beni aydınlattınız.

Muhabbetlerimle…

Bildiğimiz gibi son günlerde dünya kamuoyunu meşgul eden kavramların başında gelmektedir Cihad!

Cihad kelimesi etrafında çok konuşuldu ve konuşulmaktadırda. Ne yazıkki aynı zamanda Cihad kelimesi istismar edilen kelimelerin başında gelmektetir. Herkes kendi kafasına göre bir yorum yapmakta, bir anlam yüklemektedir.

Cihad ne adam öldürmek ne terör yapmak nede kutsal savaştır!

Haksız yere adam öldürmek İslam dininin şiddetle yasakladığı en büyük günahlardan biridir!

Kur’an biri kişiyi haksız yere öldürmeyi tüm insanlığı öldürmekle eşdeğerde görmektedir!

“Kim bir kimseyi bir kimseye veya yeryüzünde bir bozgunculuğa (teröre) karşılık olmadan öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur…” Maide 32

Görüldüğü gibi Kuran bir kişiyi öldürmek tüm insanlığı öldürmekle eşdeğerde tutulmaktadır, bunun gibi kişinin hayatını kurtarmakta tüm insanlığın hayatını kurtarmakla eş değerde tutulmaktadır. Çünkü insan hayatını korumak İslam dinini öncelikli gayelerindendir.

Terör ise apaçık yasaklanmakta ve İslam dininin hak kitabı Kur’anda terör yapanlar en şiddetli şekilde cezalandırılması gerekenler sınıfına dahil edilmektedir. Kur’an bununlada yetinmemiş, teröristleri ve terörist faaliyetlerini Allah ve Peygamberine harb ilan edilmiş olarak algılamaktadır.

“Allah ve peygamberiyle savaşanların ve yeryüzünde terörle uğraşanların cezası öldürülmek veya asılmak yahut çapraz olarak el ve ayakları kesilmek yada yerlerinden sürülmektir…” Maide 33

Ayrıca Kuran teröristlerin Allah tarafından sevilmediğini açık olarak beyan etmektedir.

“…Doğrusu Allah teröristleri sevmez. ” Kasas 77

Allahın sevmediğini sevmemek ise mü’min için bir görev, bir ibadettir!

Cihad kutsal savaşmıdır?

Neresinden bakarsak bakalım çok saçma bir soru!

Cihadı savaşla açıklayıp onu dar bir anlama sıkıştırmak akıl karı değildir.

Savaşın kutsal olanı ve olmayanı olurmu! Yanı Cihadsa kutsal Cihad olmassa kutsal değil! Böyle saçmalık olamaz!

Şu iki konuyu biraz daha açalım:

Cihad ve Savaş kelimeleri eş anlamlı değilllerdir!

Cihad kelimesi Savaş kelimesinden çok daha geniş kapsamlıdır!

Allah yolunda yapılan savaşta bir tür Cihad olabilir ama her Cihad savaş değildir!
Cihad ve Savaş arasında fark vardır.. Çünkü Kur’an savaş için Kıtal ve Harb veya bunlardan türeyen kelimeleri kullanmıştır.

Ayrıca Heppimiz biliyoruzki İslamda savaşa izin Medinede verilmiştir ve Müslümanlardan Savaşmaları istenmiştir, o izin Kıtale verilen izindir çünkü Cihad ta Mekke de peygamber efendimize emredilmişti!

“O halde, kafirlere boyun eğme ve bununla onlara karşı olanca gücünle büyük bir Cihad ver.” Furkan 52

Bu ayet geldiğinde Peygamber efendimiz kılcını kuşanıp Kutsal bir savaş için Mekkelilerin karşısına dikilmedi!

Ayrıca yine Mekki ayetlerden olan Ankebut suresinin son ayetinde Allahu teala şöyle buyurmaktadır:

“Ama bizim uğrumuzda Cihad edenleri elbette kendi yolllarımıza eriştireceğiz. Hiç şüphe yok ki Allah iyi davrananlarla beraberdir.” Ankebut 69

Bunlar ve bunlar gibi Mekkede inip Cihadı emreden veya tavsiye eden, öven ayetler Cihadın Kuranda Savaş manasında kullanılmadığının en büyük delilidir!

Kutsal savaşa gelince!

Şunu herkes iyi bilmelidirki İslam Barış, kardeşlik, insanlık ve esenlik dinidir.

İslam savaşı, sadece savaş olsun diye değil, fakat barışı tehdit edenlere karşı barışı korumak için farz kılmıştır!

Bu söylediğimize en güzel delil yine Kurandaki şu ayettir:

“Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve savaş için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın, onunla Allahın düşmanını, sizin düşmanınızı ve onlardan başka sizin bilmediğiniz, Allahın bildiği (düşman) kimseleri korkutursunuz. Allah yolunda ne harcarsanız size eksiksiz ödenir, siz asla haksızlığa uğratılmazsınız.
Eğer onlar BARIŞa yanaşırlarsa sen de ona yanaş ve Allaha tevekkül et
Çünkü O işitendir, bilendir.” Enfal 60-61

Şimdi yukarıdakı ayette geçen iki kelimeye dikket edelim Çünkü bu iki kelime İslamda Cihadın gayesini açıklayan anahtar kelimelerdir:

“Korkutmak”

“Barışa yanaşmak”

Yani gaye savaş çıkarmak değil fakat gözleri savaştan başka bir şey görmeyenlerin gözlerini korkutmak ve onları barışa zorlamak için kuvvetli olmamız istenmektedir. Çünkü insanlıktan anlamayanlar ancak kaba kuvvettten anlarlar…

GERÇEKTE CİHAD NEDİR?

Peygamber efendimizin Ebu Said el- Hudriden rivayet edilen şu hadisi şerifleri konumuza ışık tutmaktadır!

Peygamber efendimiz buyurmuşlardırki:

“Cihadın en üstünü, zalim sultana karşı doğruyu söylemektir.”

Cihad her zorluğa göğüs gererek zalimin zülmüne, zorbalığına karşı çıkmaktır.
Cihad insanlığı zülümden kurtarmaktır. Zalim sultan terör estirmektedir halkına karşı ve Cihad devreye giriyor terörü durdurmak için, öyleyse Cihad terör değil bilhassa teröre baş kaldırmadır, terörün kökünü kurutmaktır.

Zalimlerin zülmünde heder olan canları kurtarmaktır Cihad!

Cihad öldürmek değil hayat vermektir!

Cihad insanlığın mutluluğu için gerekli olan her harekettir!

Bunun için Cihad’tan uzak durmak insanlıktan uzaklaşmaktır. Cihad’tan el çekmek dünyayı teröre teslim demektir!

Bize düşen Cihadı yozlaşmış manasından ve kötü maksatlı kişilerin güdümünden kurtarıp gerçek manasına kavuşturmaktır! Yoksa Cihadsız hayat düşünülemez çünkü insanların Allah rızasını gözeterek yaptıkları her iş, aktivite ve söyledikleri her söz Cihad tır!

Yüce Rab´bimiz bizden mücadele istiyor kardeslerim…mücadelenin sekli o kadar önemli degil,önemli olan müminin elinden gelenin en iyisini yapmaya calismasi.

cihad asil anlam bakimindan,kafirlerle savasmaktir..burda arkadaslar hakli ama bunu fertlerin degil islam devletinin ordusunun yapacabilecegi kistasini atlamislar…

“…Hem madem Peygamberimiz’e(s.a.s)hadis diye aftedilen bir takım söz varsa neden diğer hadis ve sünnetleri almamaya tereddüt gösteriyorsunuz ki.Mesela bir hadis kitabının içindeki binlerce sözden yüz tanesi yanlışsa(ki bu görüşünüzün parallelindedir).Hepsini atacak mıyız,diğerlerini ölçüp ona göre hareket etmeyecek miyiz?” demişsin.

Bak şimdi ortak bir noktaya doğru ilerlemiş olduk. Bu şu demektir: Her ne kadar, bir kısım hadis kitaplarının adında “sahih” dense de onun içerisinde gerçekte Peygamberimize ait olmayan rivayetler yer alabilir. Raviler, hata yapmış, unutmuş vs. olabilir.

Peki bu durumda bir rivayetin sıhhati konusunda ölçümüz ne olacak ? Elbette Kuran olacak. Çünkü hiç bir mümin, Peygamber’in Kuran’a muhalif bir söz söylediğine inanarak müslümanlığını sürdüremez. (Elbette kasıt varsa… Ya değilse, Peygamber’e izafe edildiği için sırf saygı ve bilgisizliği nedini ile buna iman edenin bundan dolayı, cehaletini gidermemesi müstesna olmak üzere mesuliyeti doğmaz.)

Eğer, ölçü Kuran olursa ve Kuran; neyin helal neyn haram olduğunu Allah tayin eder, size dininizi tamamladım, Allah’ın indirdiğine uyun diyorsa, din hükmünün temel ve tek kaynağının Kuran olduğu ortaya çıkar.

Peki Peygamber ömründe Kuran’dan başka bir kelam etmemiş midir ? Kuran’da yer almayan emir ve yasaklar belirtmemiş midir ? Elbette Kuran harici beyanda bulunmuş ve Kuran’da yer almayan emir ve yasaklar koymuştur.

Kuran, şüphesiz bir biçimde Peygambere itaati emrettiğine göre, Peygamberin emrine girmiş kimseler bakımından bunların uygulanmayacağını söylemek mümkün değildir. Zira onlar, bu emirleri Peygamber’den aracısız olarak dinlemiş, yahut eminlik seviyesinde bir bilgiye dayanarak öğrenmişlerdir.

Şimdi burada iki mesele var.

Birincisi, Peygamber’in emrettiği ve Kuran’da yer almayan hususlar “din emri” değildir. Peygamber, etrafındaki insanları aynı zamanda bir devlet başkanı sıfatı ile sevk ve idare etmektedir.

Örneğin, savaşta bir askere “falanca yere git” şeklinde bir emir verdiğini düşünelim. Bu emir dine ilişkin değildir. Bu emir, sosyal gerekler nedeni ile verilmiştir ve emrin sebebi Peygamberin idareci sıfatı ile emretme yetkisine sahip bulunmasıdır.

Bunun gibi mesela erkeklerin altın kullanımını yasaklamış ise, bu idari bir yasaktır. Dini değildir. Zira, Kuran erkeklerin altın kullanmasının yasaklandığına dair hiç bir bilgi ihtiva etmediği gibi, serbest olduğu yönünde bir bilgi ihtiva eder. Dinin emirleri Kuran’da bildirilmiştir. Haram ve helali tayin etme işi Allah’a aittir. Tahrim suresinin 1. ve 2. ayetleri bunun en güzel delillerindendir.

İkinci mesele; rivayetler yolu ile Peygamber’in, Allah’ın helal kıldığı bir şeyi haram kıldığı, Allah’ın haram kıldığı bir şeyi de helal kıldığı yönünde yahut, Kuran’a muhalif bir söz sarfettiği yönünde bir bilgi gelirse, yapılacak şey bunu inkar etmektir. Zira, Peygamber’in Kuran’a muhalif bir şeyi söylediğini iddia etmek, onun Kuran’ı görmezden geldiğini yahut Allah’a isyan ettiğini söylemek demektir ki böyle bir şey Peygamberimize yapılacak en büyük bir iftira ve haksızlıktır.

Allah söyle buyurmuştur:

“Onlara âyetlerimiz açık açık okunduğu zaman (öldükten sonra) bize kavuşmayı beklemeyenler: Ya bundan başka bir Kur’an getir veya bunu değiştir! dediler. De ki: Onu kendiliğimden değiştirmem benim için olacak şey değildir. Ben, bana vahyolunandan başkasına uymam. Çünkü Rabbime isyan edersem elbette büyük günün azabından korkarım.” (Yunus,15)

Şimdi şu kısma dikkat edelim:

“… Ben, bana vahyolunandan başkasına uymam. Çünkü Rabbime isyan edersem elbette büyük günün azabından korkarım.”

Dikkat ediniz, Peygamberin vahiyden başkasına uyması Rabbe isyan olarak tanımlanmaktadır.

Şu halde, Kuran’a muhalif bir hususu Peygamber söylemiştir, hadis Kuran’ı neshetmiştir demek Peygamber’in Rabbine isyan ettiğini kabul etmek olur. Bunu hangi müslüman söyleyebilir ?

Sahih kabul edilen Rivayet kitaplarına gelince;

Allah Kuran’da çeşitli vesilelerle insanları, şaşmaz, çelişkisiz, şüpheden uzak bilgiye tabi olmaya çağırmıştır. İlgili ayetler sitemizde pek çok vesile ile defalarca işlenmiştir. Sahih denen bir rivayet kitabında, Peygamberimize atfedilip Kuran’a aykırı olan şeyler varsa, bunların varlığı diğerlerine de şüphe ile yaklaşmayı gerektirir. Elbette buradaki ölçü, bir şeyin bize mantıklı yahut mantıksız gelmesi değil Kuran’dır.

Allah şöyle buyurmuştur;

“Hâla Kur’an üzerinde gereği gibi düşünmeyecekler mi? Eğer o, Allah’tan başkası tarafından gelmiş olsaydı onda birçok tutarsızlık bulurlardı.” (Nisa,82)

Yine Allah, Kuran’a hiç bir eğrilik koymadığını da beyan etmiştir.

Müminlerin tabi olması gereken şey, birbiri ile çelişkili veriler sunan beşer kitapları değil, çelişkisiz ve şüphesiz bilgi barındıran Kuran’dır.

Hadis kitaplarının hiç brisi Peygamberimiz tarafından yazılmamıştır. Yine hadis kitaplarındaki rivayetler Peygamberimizin sağlığında, onun denetiminde yazılmamıştır.

Bu kitaplar, Peygamberimizin vefatından yaklaşık 200 yıl sonra, piyasada gezen rivayetlerin beşeri bir değerlendirmesinin sonucunda yazılmıştır.

Din, şüpheli bilgi üzerine bina edilemez.

Yukarıdaki açıklamalarımızdan çıkan sonuçlar şunlardır;

1) Din hükmü buyurma, haram ve helali tayin etme yetkisi sadece Allah’a mahsustur.

2) Peygamberimizin bütün emirleri, söz ve eylemleri “dini” değildir. Beşeri olan yönleri vardır. Beşeri alandaki emir ve sözleri “din emri” değildir. Dini alanda söyledikleri de Kuran’a muhalif değildir.

3) Din, şüpheli bilgi üzerine bina edilemez.

4) Sahih denen mevcut hadis kitapları, içerdikleri veriler yönünden “şüphesiz ve çelişkisiz” değildir. Aynı hadis kitabında birbirinin tam zıddı beyanlar bulunmaktadır. Sahih denen kitapların içerisinde Kuran’a tam anlamıyla zıt bir kısım şeyler, Peygamber söyledi diye ümmete yutturulmaya çalışılmaktadır. (Sitemizde, meşhur hadis uydurucularına ilişkin makaleler yer almaktadır)

5) Dinin sınırlarını belirlemede tek ölçüt Kuran’dır.

Umarım düşündüklerimiz hususunda biraz daha açıklık getirebilmişimdir.

Muhabbetlerimle…

Yazı “Türkçe” olarak yazılmıştır. Bu yazıyı okumaktan, anlamaktan aciz bir kimse, bizi islam alimlerinin kitaplarını okumamak, anlamamakla suçlayabilecek en son kişidir.

Yazar yazının hiç bir yerinde Kuran’da savaş emri yoktur demiyor. Savaş emrinin hangi kelime kalıpları ile verildiğini, cihad kelimesinin başka anlamlar içerdiğini anlatıyor.

Mesela,

“Bu Kuran’la onlara karşı büyük bir mücahede yap” ayetinde kullanılan mucadehe kelimesini “savaş” olarak algılarsan Allah müminlere ellerinde Kuran olduğu halde, onu bir silah edinerek savaşmalarını emretmiş olur ki, Allah’ın emrinin bu olmadığını anlayabilecek zeka kapasitenin olduğunu farz etmek istiyorum.

İkinci olarak, içinizdeki hırs ve nefretin perdelediği, gözleriniz, kulaklarınız, aklınız yüzünden hala anlayamıyorsunuz ama bizim inanışımızda kimsenin Peygamber’e yahut sözlerine, içtihatlarına karşı çıktığı yok. Karşı çıkılan şey, Kuran’a apaçık aykırı olan bir kısım sözlerin Peygamberimize ithaf edilmesine karşı gösterdiğiniz inanılmaz, müthiş sorumsuzluk ve rahatlıktır.

Ben senin demediğin bir şeyi senin hakkında demiş diye söylersem, sen benim hakkımda ne hüküm verirsen, Allah’ın Peygamber’i de senin hakkında öylece hükmetsin. Gerçekte, hesap sorucu olarak Allah yeter !

Selametle kardeşim.