ilahi bilgi hem vahyin kendisidir, hem kainatın bütünüdür.. insan da bu bilginin içerisinde bir ayettir. Bu içerisinde yaşadığımız alemin kendisine has kuralları ve gerçeklikleri vardır. biz bunları kendi kelimelerimizle tanımlarız.. Mesala ”Ateş” kelimesi hepimizin zihninde yakıcı bir alev olarak canlanır değil mi ?, bunun nedeni onun daha önceden zihnimize kodlanmış olmasındandır.. buna hafıza-hatırlama diyoruz… ama bir şeyin hatırlanabilmesi için de muhakkak onun daha önceden hafızamıza yazılmış olması gerekiyordu. bu önceden yazılma işini de yine biz kendimiz yapmıştık.. İlk ateşle karşılaştığımızda zihnimizde daha öncesi olmadığı için elimizi yakmıştı.. biz de bu tecrübeyi hafızamıza kayd ederek bir tanımlama oluşturmuştuk.. adına ”ateş” dedik.. fonksiyonlarını da üzerine yazıp kodladık.. Daha sonra bu kelime zihnimizde bir ateş manzarası canlandırıyordu, ateşi görmesek de… Öyle mi ? Ateşi gördüğümüzde ise, daha önceki bilgiler zihnimizde canlanıp, onun bilgisini hatırlatıyordu..
Bir arkadaşımız bir orman yangınında ölen bir ceylanı anlattığında görmediğimiz bu olayın bizim tarafımızdan anlaılabilmesi için, bizim zihnimizde canlanması gerekecektir.. bunun için elimizi yakan ateşin bizde oluşturduğu his ve o görüntü arkadaşımızın anlattıkları ile birebir eşleşecek ve konu zihnimizde canlanacaktır…bu canlandırma bilgi ve tecrübelerimiz oranında ya daha gerçeğe yakın olacak, ya da daha uzak olacaktır.. İşte gerçekle zihnimiz arasındaki bu bilgi uyuşması bir simgesel dönüşümdür..

toprakerdem2005@hotmail.com

Bilginin ait olduğu alan itibarı ile ‘Müşahade Alemi’ ne yani fizik aleme ait bilgi ile, ‘Gayb Alemine’ Metafizik Aleme ait bilgi arasında ortak bir mekan olarak insan zihnini kabul ettiğimiz vakit, ortada ‘anlamak’ ile ilgili bir durumun ortaya çıkması muhakkaktır

Ancak bu bilgi transferi, bilginin varlık durumunu aktarırken, şekli ve niteliği hakkındaki gerçekliği kapsamaz…

Mesala Allah cennet’ten bahseder, biz onu anlamak için kendi bilgi alanımıza transfer ettiğimizde zihnimizde oluşan his, acaba bu cennetin gerçekteki cennet ile birebir örtüşen bir cennet olup olmadığı sorusuna verilen yanıt, bütün zihinlerde farklı hislerin oluştuğu şeklindedir.. Burada kuranda yapılan tanımlamalarda da aynı bilgi transferinin yapıldığı görülmektedir…
Şu halde bilginin transferi, onu ampirik yapmaz.. Bu transfer bizim zihnimizde ki bir olgudur, gerçekte ne melek ve ne de cennet gibi kavramları yeryüzüne indiremez…
burada aslında, İman dediğimiz konu bence daha bir anlam kazanıyor… çünkü, Tanrı müşahade alemini örneklendirmek için (bilgi), Gayb alemini ise tamamen inanç alanı olarak tanımlıyor.. Gayb aleminine ilişkin bilginin insan zihnindeki karşılığı olarak, fizik alemine ait kelime ve kavramlara transferi ile bilginin ampirik olması amaçlanmış olsa idi, putçuluk dediğimiz, bu transferin elle tutulur-gözle görülür hale getirilmiş ‘yakin olma’ düşüncesi reddedilmeyecekti…
Allah insanın geldği ve gideceği yol ile ilgili bir hatırlatmada ve öğütte bulunacaktı… bunu bir şekilde bizim algı alanımıza yerleşecek şekilde, mevcut bilgilerimize dayandıracak şekilde yapacaktı… Ama bu bizim zihnimizde oluşan hissin mutlaklığı zannını yerleştirmemeli..çünkü bugün çok Ateist iddiasının temelinde ve ona cevap iddiasındaki çok müslümanın kullandığı cevaplamalarda, aynı mantığı kullandıklarını görüyoruz…
İlahi olanı, insani olanla eşleştirmek, onları birbirinin karşılıları imiş gibi algılamaya götürmekte ve sonuçta mantık çatışmaları ortaya çıkmaktadır…
Allaha mecburiyet yükleme, nedensellikler örgüsüne hapsetme, mekan ve zamanla sınırlama duyguları hep iki bilginin birbirine karşı konumlandırılamayışından kaynaklandığını düşünüyorum..
tanrıyı görünür olmadığı için redddeden insanların, tanrıyı görünür kılma çabasındaki müslimanlarla arasındaki farkın çok ince bir perdeden ibaret olduğunu sanıyorum..
saygılarımla…
toprakerdem2005@hotmail.com

Selamve saygılarımla,

Vahyin amacı insanın bu alemdeki yolculuğu için yol göstermek ve rehber olmak ise, bu ancak bilgi yolu ile mümkün olabilir.
Evrendeki bütün yaratılmışlar Allahın bir ayetidir, bu anlamda herşeyde o bilgiyi görebileceğimiz fikrine kabul derim…Ancak benim sözünü ettiğim şey, vahyin insanı iyiliğe ve güzelliğe götüren bir bilgi oluşudur.
”Sen iman nedir, kitap nedir bilmezken…” diye başlayn ayette peygamberin vahyin klavuzluğu altında yönlendirilmesi anlatılır..Vahy furkandır, iyiyi-güzeli, yanlıştan-kötüden ayırma bilgisini de verir.. Ahlakın ve değerin ölçüsünü koyar.
İlahi bilgi hikmetin ta kendisidir.. Hikmet ise bilgiye yakin olma durumu, eşyanın hakikatini anlama-bilme yeteneğidir..

Yani, hem iyiyi kötüden ayırmanın bilgisi ve hem de iyinin kötüden nasıl ayrılacağının bilgisi ilahi kaynaklıdır. İnsandaki iyilik ve kötülüğe dair doğuştan var olan duygudur.. Ama onları davranış boyutuna taşıyan bilgidir.

toprakerdem2005@hotmail.com

”Ademe eşyanın isimlerini öğretti…” ayeti, bilgiye konulan ilk tuğladır diye düşünüyorum.. İnsanoğlunun eşyanın ismini bilmeden onu tanımlaması mümkün değildir..
Ampirik bilginin elde edilmesi, insan duyularına ve tecrübelerine bağlıdır.. bu bizim bugün bildiklerimizin nasıl oluştuğunu açıklıyor.. Ancak bugün kullandığımız tanrı, melek, şeytan ve ruh gibi ampirik yöntemlerle elde edilmesi mümkün olmayan bilgi türünün ise İlahi kaynaklı olduğunu söylemeliyiz…
İlahi bilgi ise hem bir inanç sistemi oluşturmakta ve hem de geçmişten geleceğe doğru bir yürüyüşün bilgisini vermektedir..
Burada bilgi ve inancın içiçeliği sözkonusudur.. Kuran da zaman kavramı önemini yitirir.. Çünkü o zamanın ötesindendir… Bu yüzden kuran okurken çok kez geleceği geçmişte, geçmişi ya da geleceği bugün yaşayabilirsiniz..
geleceğin bilgisi bugündür.. geçmişin bilgisi, sanki bugün elbise giyinmiştir, canlanmıştır..
Allah eşyanın isimlerini ademe öğretti, cümlesi bilginin oluşumu ve başlangıcı olması nedeniyle önemli bir cümledir..
Bilginin ilahi olandan soyutlanması, seküler bir bilgi yaratma çabası olsa gerek… İnancı bilgiden soyutlamak da dediğiniz gibi Afyon etkisi olarak çok güzel bir tanım…

İslam dini insanın dini yükümlülüğünü, onun akleden ve irade sahibi bir varlık oluşuna bağlamış ve bu iki yeteneği onun fıtratına yerleştirmiştir. Dolayısıyla insan bilinçli olarak yaptığı işlerden sorumludur. İslam dini insanın dini yükümlülüğünü, onun akleden ve irade sahibi bir varlık oluşuna bağlamış ve bu iki yeteneği onun fıtratına yerleştirmiştir. Dolayısıyla insan bilinçli olarak yaptığı işlerden sorumludur. Akıl insanın bilgi edinmesini sağlayan bir güçtür. İnsan, aklı sayesinde varlıkların hakikatini bilme, iyi ile kötüyü, güzel ile çirkini birbirinden ayırma imkanına sahip olur. Akıl, fizik dünya ile ilgili olarak, duyuların dış dünyadan algılayıp kendine ilettikleri izlenimleri kavram haline getirir. Bunların aynı nitelikte olanlarını bir araya toplar, farklı nitelikte olanlarını ayırır, kavramları birbirleri ile kıyaslayarak varlık ve olayları anlamaya çalışır.

—————————————————————-

Allah’ım sana sonsuz şükürler olsun…
Bu aklı bizlere verdiğin için….
Selam ve saygılarımla…