Soru: Soru-Cevaplar bölümünde erkeklerin altın yüzük takmalarının Haram olmadığını yazmışsınız. Halbuki erkeklere altının haram olduğu konusunda birçok hadis var. Bu hadislere dayanan ulemanın büyük bir çoğunluğu da erkeklerin altın yüzük takmalarının haram olduğunu belirtmiştir. Siz hangi delile dayanarak erkeklerin altın yüzük takmasının haram olmadığını iddia ediyorsunuz?

Altın yüzük takmak haram değildir.

Kur’an merkezli olmayan bazı hadislerde, altın takmanın haram olduğu rivayet edilmiştir. Tarihi süreçte, rey ehliyle yapmış olduğu mücadeleyi kazanan hadis ehli; madalyonun iki yüzünden birisini (ki bu yönü tamamıyla Kur’an’a aykırıdır.) kitlelere “din” diye sunmuştur. Hadis ehlinin tekfire kadar varan iftira kampanyasından çekinen ve kendilerini Ebu Hanife’ye nispet eden bazı alimlerde zaman içerisinde şafileşmekten kurtulamamıştır. İtham ve iftiralardan çekinerek meydanı hadisçi kesime bırakan Hanefilerin pasiflikleri yüzünden zaman içerisinde Ebu Hanife ve İmam Malik gibi alimlerin görüşlerine uymayan isnad eksenli Şafi hadis usulü, sünni kesimin hakim hadis usulü haline dönüştürülmüştür.

Bu hadis usulüne göre; Bir Müslüman Hz Peygambere sahih isnad ile ulaştırılan her habere inanmak zorundadır. Bu görüşe göre, Bir Müslüman bu şekildeki hadislere muhalefet ettiğinde peygambere muhalefet etmiş ve “Allah ve Resulü bir konuda hüküm verdiği zaman” diye başlayan ayeti inkar etmiş olacaktır. Bu anlayış Ahmet İbni Hanbel İmam Şafi gibi eski hadisçilerinde, Elbani, Abdulganiy Abdulhalik gibi çağdaşımız olan hadisçi alimlerinde, düşüncelerinin temel noktasını oluşturmuştur. Bu meseleyi araştırmak için Elbani’nin Hadis üzerine adlı kitabına ve Abdulganiy Abdulhalik’in Sünnetin delil oluşu adlı kitabına bakınız. Her ikisi de İmam Şafii’nin Risale adlı kitabındaki delilleri tekrar etmekten başka bir şey yapmamıştır. Hatta üzülerek söylüyorum, ilahiyat fakültesinde hadis anabilim dalı başkanı olan birçok hadisçinin de sünnetin önemini anlatırken yaptığı aynı şeydir.

Sonuç olarak; hadis anlayışının etkisiyle; Hz Peygambere ait olduğu, sahabeye ait olduğu veya da selef alimlerinden birine ait olduğu varsayılan her söz dinin kaynağı gibi algılanmıştır. Böylece tevhid dini olan İslam dini, çeşitli ortaklarında Allah’la beraber haramlar ihdas ettiği “başka bir dine” dönüştürülmüştür. Kur’an ayetlerine rağmen uydurulmuş olan bu din anlayışında; peygamber, Allah’ın kitabını tebliğ ve teybin eden bir elçi olmaktan çıkartılarak, Allah’ın ortağı konumuna getirilmeye çalışılmıştır.

Aşağıda meallerini vereceğimiz onlarca ayeti görmezlikten gelerek, Kur’an’dan bağlamından kopartarak görüşlerine delil diye göstermeye çalıştıkları bir-iki ayeti de istismar eden bu anlayış sahipleri Kur’an-ı Kerim’deki birçok ayeti görmezlikten gelmiş ve Allah’ın kitabındaki ayetleri hiçe sayarak erkeklerin altın yüzük takmasının haram olduğunu iddia etmişlerdir. Şimdi altın takmanın haram olmadığına dair delil olarak vereceğimiz bu ayetlere geçmeden önce gelenekçilerin “Altın yüzük takmanın erkeklere haram olduğuna dair en meşhur delillerine bir bakalım. (Gelenekçilerin delillerinin tutarsızlığını anlayabilmek için ilgili dipnotlara bakınız.)

Bera bin Azib “Allah’ın rasulü bize altın ve gümüş kap kullanmayı, altın yüzük takmayı ve ipekten dokunmuş elbise giymeyi yasakladı” buyurdu. (Kütübi Sitte Cilt:7 Sayfa:543)

Hz Ali “Allah’ın rasulü bir miktar ipek alıp sağ avucuna koydu, bir miktarda altın alıp sol avucuna koydu. Sonrada şu iki şey ümmetimin erkeklerine haramdır.” dedi (İbn-i Mace ve Tirmizi)

Ebu Musa “Peygamberin altın ve ipeği kadınlara helal erkeklere haram kıldığını söyledi.” (Ahmet İbn-i Hanbel, Nesei, Tirmizi)

Abdullah bin Abbas ” Allah’ın rasulü birisinin elinde (parmağında) altın yüzük gördü. Hemen elinden çıkarıp attı. Ve dedi ki nasıl olur da sizden biriniz bir ateş parçasını alıp eline sokar? Peygamber(sav) gittikten sonra adama: Yüzüğünü al ondan faydalan, denildiğinde “Hayır Allah’a yemin ederim madem ki Peygamber (sav) atmıştır asla almam” dedi.

İbn-i Ömer “Resullah kendisine altın yüzük yaptırdı. Bunun üzerine halkta altın yüzükler yaptırdı. Daha sonra Resullah minbere çıkıp oturdu ve yüzüğü çıkardı ve vallahi ebediyen bunu takmayacağım dedi. Halkta yüzüklerini çıkarıp attılar.” (Kütübi Sitte Cilt:7 Sayfa:467)

Ebu’l Husayn el Heysem İbnu Şefi anlatıyor: “Ben ve künyesi Ebu Amir olan Meafirli(Yemenli) bir arkadaşım iliaya (Kudüs) da namaz kılmak üzere beraberce yola çıktık. Onlara kıssa anlatan büyükleri, Ezd kabilesine mensup Ebu Reyhane künyesini taşıyan bir sahabe idi.Ebu’l Husayn derki: “Arkadaşım benden önce mescide vardı. Sonrada ben geldim ve yanına oturdum. Bana “Ebu Reyhane’nin anlattığına yetiştin mi? Dedi “Hayır” diye cevap verince Ben O’nun anlattığını dinledim diyordu…Resullah on şeyi yasakladı.

1. Diş törpülemek

2. Dövme yapmak

3. Akların yolunması

4. Kadının kadınla aynı örtü altında yatması(erkeğin erkeklerde de aynı)

5. Yüz almak

6. Acemler gibi elbisenin altına şerit ilave etmek

7. Acemler gibi omuza ipek konması

8. Yağmacılık yapması

9. Saltanat sahibi olmayanın kaplan derisinde oturması

10. Saltanat sahibi olmayanın yüzük takması

Örnek olarak, yukarıda açıklamış olduğumuz rivayetlerden başkada altın takmanın haram olduğunu açıklayan başka rivayetler de vardır. Bu rivayetlerde, yukarıda açıklamış olduklarımızdan daha kuvvetli deliller değildir. Bunun için sağlam olmayan ve kaynağını üzerinde tartışmalar olan üç-beş raviden alan beş-on rivayet bizim açıklamalarımızı tekzip etmez. Tam tersine üzerinde araştırma yapılan her hadis, bizim açıklamalarımızı te’yid edecektir.

Aynı bölümde (Takılar bölümü)yine kabataslak bir araştırma yapalım.

Yüzük peygamberin hangi elindeydi?

(Aynı raviden farklı rivayet)

İbni Ömer sağ eline takmıştı. (7. cilt Sh:468)

İbni Ömer sol eline takardı (7. cilt Sh:474)

(Baba oğuldan farklı rivayet)

Hz Ali sağ eline (7. cilt Sh:474)

Hasan ve Hüseyin sol eline takıyordu. (7. cilt Sh:474)

Dikkat ediyorsunuz değil mi?

Alimlerimiz ciddi bir gayret göstermiş ve bu çelişkileri çözmüş (!) Örnek olarak İbn-i Hacer “süs için sağa, mühür için sola takılmalıdır.” Diyerek işi halletmiş (!) (7. cilt Sh:474)

Bakın gelenekçilerin naklettikleri rivayetlerdeki tutarsızlıklara, bunlara itimad ederek bir şeye “haram” denilebilir mi?

Gelenekçiler, hadislerde erkeğe altının yasaklanma sebeplerini de; kibir ve israf olarak tespit etmişlerdir. Bunun doğru olmadığı da apaçık ortadadır.

Bir kadına bir düzine bilezik almak israf olmuyor da bir yüzük takmak mı israf oluyor. Hem altına haram diyenler altından daha da pahalı olan platine niçin haram diyemiyorlar?

Bir erkeğin nişan yüzüğü takması mı kibir alameti, yoksa bir kadının vücudunun açıkta kalan her yerini altınlarla donatarak özel günlerde bunları takması mı kibir alameti?

GELENEKÇİLERİN USULDEN DE NASİBİ YOK…

Yazımızın sonunda ayetlerle delillerini göstereceğimiz temel bir kural vardır. Bu kurala göre, eşyada asıl olan mübahlıktır. Bir şeyin yasaklığı kesin emirle değil zan ile sâbit ise o şeye haram denilemez sadece mekruh denilebilir. Eğer bunun için bazı İslam bilginleri haram demişlerse de bu haram mutlak haram değil içtihadi haramdır. Yani o yorumun sahibinin haram olduğunu zannettiği bir haramdır. Biz bu tür haramları dinde Allah’a ortak koşulmaması gerekçesiyle olsa olsa mekruh olarak değerlendirebiliriz.

Haram: subuti ve delaleti kat’i olan yasaklanmış fiillerdir. İslam hukukçuları, kesin delille neyin kast edildiği konusunda ihtilaf etmişlerdir.

Hadis eksenli düşünen alimlere göre; her ne kadar zanni deliller inanç konusunda hüccet sayılmasa da amel konusunda hüccet sayılırlar. (Bu mutedil hadisçilere göredir. Onlardan bir kısmı bu zanni delillerin inanç konularında bile delil olabileceğini iddia etmektedir.Örnek olarak Nasıruddin Elbani) Bu alimlere göre haberi ahadlar bile ameli konularda hüccet olur ve bunlara dayanılarak bir şeye haram denilebilir.

Ebu Hanife’nin yolundan saparak, kısmen İmam Şafi’nin usulüne göre hareket eden müteahhirun Hanefi alimlerine göre ise, haramın haram olabilmesi için kesin delil gerekir. Hanefilerin kesin delil olarak kullandıkları hadisler ise; Mütevatir ve Meşhur hadislerdir.

İlk dönem Hanefi alimleri “Diliniz yalana alışmış olduğu için her şeye, “şu helaldir, bu haramdır” demeyin” Nahl suresinin 116. ayetini dikkate aldıkları için haberi ahad gibi zanni bir delille yasaklanmış olan yasağa “tahrimen mekruh” adını verirlerdi. Mesela; erkeklerin altın yüzük takınması…

Muhammed Ebu Zehra bu meseleyi “Ebû Hanîfe, Ebû Yûsuf ve İmam Muhammed zannî delille sabit olan yasaklara “mekruh” demekle yetinirlerdi” diye açıklamıştır.

Hatta birçok sahabenin altın takmayı tahrimen değil tenzihen mekruh kabul ettikleri ve bu yüzden altın yüzük taktıkları bilinmektedir. Bu sahabelere; Sa’d bin Ebi Vakkas, Talha bin Abdullah, Süheyb, Huzeyfe ve Cabir bin Semure….vb gibi sahabeler örnek olarak gösterilmektedir.

Biz bu konuda hem hadis eksenli düşünen alimler gibi hem de bunların etkisinde kalan müteahhirun Hanefi alimleri gibi düşünmüyoruz. Bize göre bir haramın ortaya konulabilmesi için kesin delil, Kur’an ayetlerinden başkası olamaz. Sahihi çürüğünden geleneksel yöntemlerle ayırt edilemeyen zanni rivayetlere dayanılarak; Allah’ın sınırlarını aşmak, Allah’a yalan uydurmak, Allah’a iftira etmek (Bu ifadeler bizim değil Kur’an’ın ifadeleridir.) kısacası Allah’ın hakimiyetine ortak olmak doğru değildir. Bu istismara Allah’ın elçisinin adını karıştıranlar, bunun hesabını Allah’a vermenin kolay olmadığını hesap günün,de çok iyi bileceklerdir.

Birde şu var. Yüce Allah’ın haram kıldığı şeyler ikiye ayrılır. Bunlardan bir tanesi; Mal, can, akıl, din, nesil emniyeti gibi 5 emniyeti muhafaza edebilmek için konulan haramlardır. Bizzat haram adı verilen bu haramlardan başka birde, dolaylı haramlar vardır. (Cuma saatinde alışveriş yapmak gibi…)

Şimdi sizin haram diye ortaya koyduğunuz ve çürük hadislerle peygambere fatura etmeye çalıştığınız altın takma yasağı hangi tür harama girmektedir?

Bir yüzük takmakla harama düşüldüğünü iddia edenleri; sahabe devrindeki olayları okuyup araştırmaya davet ediyoruz. O dönemi okuyup araştıranlar zalim sultanların dinin özünü bozmak için sarf ettikleri gayretleri ve bunun bir parçası olarak uydurulan hadisleri daha iyi anlayabileceklerdir. Yine o dönemleri iyi araştıranlar, siyasi otoritenin küçük problemlerle insanları uğraştırırken, büyük meseleleri nasıl çözdüklerini anlayabilme fırsatını bulacaklardır.

EY GELENEKÇİLER! KUR’AN’A BAKMANIN ZAMANI GELMEDİ Mİ?

Şimdi bütün geleneksel bilgilerimizi bir kenara koyup EN DOĞRUYA İLETEN KİTABA YANİ KUR’AN’A BAKALIM

o Aşağıdaki ayetlere göre; yüce Allah nimetlerini insanlar için yaratmıştır. Yani genel olarak nimetlerden faydalanılması mübahtır. (Eşyada asıl olan ibahadır kaidesi)

“Allah’ın göklerde ve yerde olanları sizin emrinize verdiğini ve size açık ve gizli nimetlerini bolca ihsan ettiğini görmez misin “ Lokman suresi 20. ayet

“O, Allah, semalarda ve yerde ne varsa hepsini sizin emrinize amade kıldı” Câsiye suresi 13. ayet

“O, Allah ki yerde olanların hepsini sizin için yarattı” Bakara suresi 29. ayet

“O, yeryüzünü size boyun eğecek bir şekilde yaratandır. Arzın omuzlarında yürüyün ve onun rızkından yeyin” Mülk suresi 15. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; genel olarak helal kılınan şeyleri, Allah’tan gelen bir delil olmaksızın haram kılmamak gerektiğini, böyle yapanların Allah’ın sınırlarını aşmış olacağını belirtmiştir. Allah’tan gelen ve umumi mübahlığı ortadan kaldıran delil ise; Haram lafzı ile, helalığın kaldırılmasıyla, nehiy sıygası kullanılarak ve yapılacak fiilden sakındırılarak Kur’an ayetleriyle ortaya konulmuş olmalıdır.

“Ey iman edenler! Allâh’ın size helal kıldığı güzel ve temiz şeyleri kendinize haram kılmayın ve sınırı aşmayın” Maide suresi 87. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; bilgisizlikleri yüzünden Allah’ın yasaklamadığı bir şeyi kendilerine haram kılanların Allah’a iftira etmiş olacağını belirtmektedir.

” Bilgisizlik yüzünden beyinsizce çocuklarını öldürenler ve Allah’ın kendilerine verdiği rızkı, Allah’a iftira ederek haram kılanlar ziyana uğradılar, saptılar. Onlar doğru yola gelici de değildirler” En’am suresi 140. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; “şu helaldir, şu haramdır” diyen din adamlarının dediklerine uyarak, Allah’ın yasaklamadığı bir şeye haram diyenlerin, o din adamlarını Rabb edinmiş olacağını belirtmektedir.

“Onlar, hahamlarını, papazlarını ve Meryem oğlu İsa Mesih’i, Allah’tan başka Rabler edindiler. Halbuki onlar, ancak bir olan ve kendisinden başka ilâh bulunmayan Allah’â ibadet etmekle emrolunmuşlardı. Allah, onların koştukları ortaklardan münezzehtir” Tevbe suresi 31. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Allah’ın haram kılmadığını haram kılanların müşriklerin yolunu izledikleri belirtilmektedir.

“Ortak koşanlar, “Allah dileseydi ne biz, nede atalarımız O’ndan başka bir şeye tapmazdık ve O’nsuz hiçbir şeyi haram kılmazdık!” dediler…” Nahl suresi 35. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Allah’ın haram demediği bir şeye haram diyenlerin Allah’a karşı yalan uydurmuş oldukları ve böyle yapanlarında asla kurtuluşa eremeyecekleri belirtilmektedir.

“Dilleriniz yalana alıştığı için “bu helaldir”, ” şu haramdır” demeyiniz. Sonra Allah’a karşı yalan uydurmuş olursunuz. Allah’a karşı yalan uyduranlar ise kurtuluşa eremez” Nahl suresi 116. ayet

o Aşağıdaki ayetlere göre; ahirette mü’minlerin altın takacakları anlaşılmaktadır.

“…Onlara altlarından ırmaklar akan Adn Cennetleri vardır. Orada altın bilezikler takarlar…” Kehf suresi 31. ayet

“…Orada altın bilezik ve inciler takınırlar….” Hacc suresi 23. ayet

“…Orada altın bilezikler ve inciler takarlar. Orada elbiseleri ise ipektir.” Fatır suresi 33. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; mübahlığı ayetle ortadan kaldırılmayan nimetlerin, hem ahirette hem de dünyada mü’minlere verileceği açıklanmıştır.

“…De ki onlar dünyada mü’minler içindir, âhirette de tamamen mü’minlerindir” A’raf suresi 32. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; altının takılması ve kullanılması değil, biriktirilip Allah yolunda harcanmaması azabı gerektirecek bir davranıştır. (Aynı ayette din adamlarının menfaat için Allah’ın yolundan insanları alıkoyabileceğinden ve toplumda imtiyazlı bir sınıf oluşmasını sağlayarak insanların mallarını haksızlıkla yiyebileceklerinden de bahsedilmiştir. Allah bizi onların şerrinden korusun. Altın yüzük takmanın haram olduğunu söyleyen hocalarımızı da Allah ıslah etsin ve asıl yasak olan haksız yere insanların mallarını yemek ve onları Allah’ın yolundan alıkoymak yasağına düşmekten onları korusun)

“Ey iman edenler, alimler ve din adamlarının çoğu, insanların mallarını haksız olarak yerler ve Allah’ın yolundan alıkoyarlar, Altın ve gümüşü biriktirip de Allah yolunda sarf etmeyenlere can yakıcı bir azabı müjdele!…” Tevbe suresi 34. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Allah’ın dinde ortakları olmadığı ve hiç kimsenin Allah adına haramlar ihdas edemeyeceği belirtilmektedir. İnsanlara Allah’ın izin vermediği bazı şeyleri haram kılanların hakimette Allah’a ortak koşulmuş olacakları da yine bu ayette açıklanmıştır. Ravi sayısı açısından ahad, sıhhat açısından zayıf(veya uydurma) mevkuf rivayetleri, ref ederek peygambere fatura edenler ve bu rivayetlerden dini haramlar çıkartanlar, farkında olmadan hakimiyette Allah’a ortak koşmuş olacaklardır.

“Yoksa onların hakimiyette ortakları mı var ki, Allah’ın izin vermediği şeyi kendilerine kanun yapıyorlar?…” Şura suresi 21. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Allah’ın kulları için çıkardığı süs ve rızıkları kimsenin yasaklama yetkisi yoktur. Dikkat edelim biz bu ayete mezhebimiz, hadis alimlerinin kitaplarındaki rivayetler diye cevap verebilir miyiz?

“De ki, Allah’ın kulları için çıkardığı süsü ve güzel rızıkları kim yasakladı?….” A’raf suresi 32. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Allah haram kıldığı şeyleri zaten Kur’an’da açıklamıştır. Ayetlerde belirtilmemiş olan haramları ihdas edenler halkı şaşırtmış ve Allah’ın sınırını da aşmış olurlar.

“…Allah haram kıldığı şeyleri size açıklamıştır. Doğrusu birçokları, bilmeden keyiflerine uyarak halkı şaşırtıyorlar. Muhakkak ki Rabbin, o sınırı aşanları çok iyi bilir.” En’am suresi 119. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; peygamberin Allah’la ortaklık yaparak, Allah’a rağmen yeni haramlar ihdas etmediğini, O’nun sadece Allah’ın haram kıldıklarını kendilerine OKUDUĞU açıklanmıştır.

“De ki. Gelin Rabbinizin size neyi haram kıldığını okuyayım…” En’am suresi 151. ayet

o Aşağıdaki ayete göre; Hz Peygamberin bile, Allah’ın yasaklamadığı bir şeyi kendisine yasaklayamayacağı belirtilmiştir.

“Ey Peygamber, ne diye eşlerinin gönlünü hoş etmek için Allah’ın helal kıldığını kendine haram ediyorsun?…” Tahrim suresi 1. ayet

Yukarıdaki ayetlere rağmen, Allah’ın şariliğine-Arap örf ve adetlerinin peygambere fatura edilmesiyle ortaya çıkan hadislere dayanarak- peygamberin (!) hadislerini ortak etmeye çalışan ve böylece helali haram haramı helal yapanlara Kur’an-ı Kerim’deki “Allah’ın size indirdiğinin bir kısmını haram bir kısmını helal kıldığınızı görüyor musunuz? Size Allah’mı izin verdi, yoksa Allah hakkında yalan mı uyduruyorsunuz” ayetinin (Yunus suresi 59. ayet) muhatapları olan müşriklerle aynı işi yaptıklarını hatırlatıyoruz.

o Aşağıdaki ayetler, yeni haramlar ihdas edenlere ve onların savunuculuğunu yapanlara ne dememiz gerektiğini belirtmektedir.

“De ki Haydi Allah şunu haram kıldı diye şehadet edecek şahitlerinizi getirin….” En’am suresi 150. ayet

“Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz? Yoksa sizin bir kitabınız varda oradan mı okuyorsunuz?” Kalem suresi 36. ve 37. ayetler

Bu kadar ayetlere rağmen illa da “Allah’ın Rasulününde haram kılma yetkisi vardır” diyerek bir-iki ayet delil getirenlere kısa bir açıklamada bulunalım. Evet! Artık sizleri çok iyi tanıyoruz, sizlerde bizi iyi tanıyın. Kur’an’daki şefaatle ilgili 27 ayetten işinize gelen bir tanesini alıp bunu uydurma hadislerle destekleyip akide diye insanlara sunan sizleri artık tanıyoruz. Sizde bizi tanıyın, uydurulmuş rivayetlere dayanarak Kur’an’la verilmeye çalışılan akidemizi; eski alimlerimize hürmet etmek adına bozamayız.

Evet! Hz Peygamberin haram kılma yetkisi vardır. Ama bu yetki Kur’an ayetlerini açıklama yetkisinin bir parçasından başka bir şey değildir. Hz Peygamberin sünnetini araştıranlar, O’nun Kur’an’ı yaşama biçimine Sünnet denildiğini göreceklerdir. İşte O, bu sünnetin gereği olarak Kur’an’da aslı var olan bir haramı örneklendirerek haram kılabilir. Ve zaten de böyle olmuştur. Onun sağlığında Allah adına haram kılmadığının örnekleri için “Sana….sorarlar. Deki….” Diye başlayıp biten ayetleri görebilirsiniz.

İlmi kitaplardan bihaber olan bazı gelenekçiler, A’raf suresinin 157. ayetini ve Tevbe suresinin 29. ayetini ortaya atarak peygamberin Allah’la birlikte ikinci bir şari olduğunu iddia ederler. Halbuki bu çok tehlikeli bir bakış açısıdır. Allah’ın peygamberine yüklemiş olduğu bir vazife vardır. Peygamber bu vazifeyi yapmak zorundadır. O bunu yapmış ve bu vazifenin gerektirdiği tebyin görevini de ifa etmiştir. Onun bu açıklamalarını, Kur’an’a rağmen farklı açıklamalar gibi görmenin mantığı yoktur.

Konumuzla ilgili son olarak şunu söyleyebiliriz. Kütübi Sitte’deki hadislere itibar edilerek Kur’an’da yasaklanmamış olan bir şeye “Haram” denilemez. Peygamberin Kur’an’da geçen haram kılma yetkisini bahane ederek, bu çelişkili rivayetlerle yeni haramlar ihdas edilemez. Bu Allah’a hükümranlığında ortaklar koşmak anlamına gelir ve çok tehlikelidir. Bu tip rivayetlere dayanılarak en fazla mekruh denilebilir. Aksi halde Kur’an-ı Kerim’deki “Dilleriniz yalana alıştığı için “bu helaldir”, ” şu haramdır” demeyiniz. Sonra Allah’a karşı yalan uydurmuş olursunuz. Allah’a karşı yalan uyduranlar ise kurtuluşa eremez” ayetinin muhatabı oluruz. (Nahl suresi 116. ayet )

Kaynak: Ali Umuç

Yazıyı dip notları ile birlikte okumak için tıklayınız.

  • Share/Bookmark