yazilarinizi takip eden ve zevkle okuyan bir kardesiniz olarak öncelikle böyle bir ortamin önderliginde bulundugunuz icin size tesekkür ederim.

Etkin bir dil ile “keske su da sorulsaydi” dedigim sorulari sordunuz bir cok yazida ve aklima gelmeyen köselere de isik tuttunuz.

Basarilar dilerim. Bütün Din kardeslerimize Selam ve Saygilar

Memlekette yaşanan gelişmeler, gündelik hayatımda insanlarla girdiğim ilişkiler her geçen gün beni bu toplumdan (memleketimden, kültürümden, tarihimden, dilimden değil) hızla soğuttu, soğutuyor.

Makro düzeyde; bu ülkenin; dibine kadar pisliğe batmış, haberi değil dedikoduyu yüceltmiş mediasından, yazarı-aydını değil mankeni-şarkıcıyı-futbolcuyu el üstünde tutan sanat ortamından, demokrat olmayan sağ / liberal ve sol / sosyaldemokratların(!!!) kısır kavgalarının siyaset meydanından, 10 yılda bir kanlı-kansız-modern-postmodern-elektronik-mahkemelik yaşanan darbelerinden bıktım artık.

Mikro düzeyde; bu toplumun; bütün kurumlarını belirleyici rolde olan büyük kesimini oluşturan Lumpenlerinden, yaşam biçimlerinden, onlara yönelik üretilen her şeyden, ele geçirip içine ettikleri büyük şehirlerden bıktım artık.

Bu nedenlerden ötürü ASHABI KEHF GİBİ MAĞARAYA(!)ÇEKİLİP KENDİMİ DİNLEMEK İSTİYORUM.

BİRÇOK BAĞNAZ BU SÖZÜMDENDE NE ANLATMAK İSTEDİĞİMİ ANLAYAMAYACAKLARDIR.

SEVECENLİKLE

Söylediklerine tamamen katılıyorum

Gerçekler ortada

Görmek istemeyenler öylece kalsınlar

Yazmış olduklarınız aslında sizin Vatanınız için ne kadar büyük bir hassasiyet içinde olduğunuzu bana gösterdi…

Bu sebeple yazmış olduğunuz cevap için size çok teşekkür ediyorum…

Allah her zaman kötülükleri terk eden ve doğrularını bilip yaşayanların yanında olsun…

Selam ve saygılarımla…

“Bayrak yakma” konusunu unutmuşum.

Neden sadece “seyr” ederim ?

Çünkü “yasalar” böyle buyuruyor.

Çünkü, öyle bir durumda benim yerime harekete geçmesi gereken “güvenlik” (!) güçleri var.

Onlar “harekete geçmek” (!) için maaş alıyorlar. Ayrıca, direnişi kırmak için “jop” , “silah” , “mermi” , “kelepçe” taşıyorlar.

Zırhlı araç ve giysilere sahipler.

Bütün bunlara rağmen onlar ne yapıyor ?

“Yasaların terörle mücadelede yeterli olmadığını, ellerini kollarını bağladığını” söylüyorlar.

Ben bir hukukçuyum ve diyorum ki; YALAN SÖYLÜYORLAR !!!

Sen mevcut yasaları işini yapan bir polisle, işini yapan bir savcı ile, işini yapan bir hakim ile tatbik et bak nasıl da yetkiler varmış !!!

Devlet, “istihbarat” imkanlarını bölücü terör için kullanacağına NE İÇİN KULLANIYOR ?

Ergenekon zanlılarından kim kimle ne zaman nerede ne konuşmuş, kim kiminle nasıl ve neden fotoğraf çektirmiş….

Eeee… Bu sırada ben sokağa inip “nümayiş” mi yapayım ?

Hayır! Köyüme “balık avlamaya” gideceğim.

Diyelim ki, “polis” doğru söylüyor. Peki polisin / askerin terörle mücadelesini “engelleyen” yasaları kim yaptı ?

Tüm ceza mevzuatını değiştiren kim ?

Peki bu zevatı muhteremi 22 Temmuz’da kim aklayıp onayladı ?

Demekki bu millet mevcut yasalardan gayet memnun… Ben niye şikayetçi olayım ki? Varsın bayrağı yanıversin, toprağı perçik perçik olsun.

Nasıl olsa bu “ilk” olmayacak. Millet, tarihinden ders çıkarmamış olabilir.

Ama ben ders çıkarıyorum. Ve diyorum ki;

Şu meşhur “doğal seleksiyon: Tabiatta güçlülerin ayakta kalıp zayıfların elenmesi prensibi” bizde hep tersine çalışmış…

Bu düzen değişmelidir !!!

Çanakkale savaşında, kurtuluş mücadelesinde bu memleketin bilinçli, cesur, vefakar ve cefakar evlatları en önce ve en önde öldüler.

Geride kalanlar onların mülklerine konup sefa sürdüler.

Yani güçlüler en önce elendi, zayıflar hayatta kaldı.

Şu halde artık, en önce zayıflar (vatan, millet, ahlak bilinci taşımayanlar) ölmelidir. Güçlüler (bu bilinci moleküllerine kadar hissedenler) yaşamalı, zayıfların mirasına konmalıdır.

“Ülkücüler sokağa inmeli” imiş…

Hayır, %47 sokağa inmelidir. Bu anlı şanlı mücadele şerefine “bu defa” (!) onlar erişmelidir.

Sokağa en önce “tapu” sahipleri, bu ülkenin nimetleri ile ticaret yapıp, gününü gün edenler inmeli. Bankada para biriktirenler, borsada bilmem ne kadar hisseleri olanlar inmeli..

Sokağa bu ülkenin en güzel sahillerinde akşama kadar güneşlenen, gercesinde sabaha kadar diskolarında tepinenler inmeliler.

Biz, en son öleceğiz. Hatta mümkünse ölmeyip, gidenlerin bıraktığı ile sefa süreceğiz.

Tüm bu nedenlerle, karşımda birisi bayrak yakarsa bir sigara yakıp kahve içeceğim.

Gürültü patırtı “keyfimi” kaçırırsa köyüme “balık avlamaya” gideceğim.

Bu sırada her şey olup bitiverirse ne olur ?

Allah’ın kanununda (sünnetinde) hiç bir değişiklik olmaz.

Her toplum ancak müstehak olduğu şeye kavuşur.

Esenlik dileklerimle…

Bu okuduğunuz ve sizi üzüntüye sevkettiğini söylediğiniz satırlar herhangi bir öfke hali ile yahut yanlışlıkla yazılmış değildir.

Bilakis; uzun değerlendirmeler, gözlemler sonucunda vardığım bir kanaattir.

Kuran dini gözümü açtıktan sonra, benzer bakış açısını düne kadar yapıp ettiğimiz şeyler için de sürdürdüm.

Ve gördüm ki, zorla güzellik olmuyor. Yapıp ettikleri eylemlerle Allah’tan kendileri hakkında ısrarla “bela / musibet” dileyen / davet eden bir topluma acıyacak değilim. Onları savunacak da değilim.

Basiretsiz bir topluma nasihat fayda vermediğinde en iyi nasihat Allah’ın başlarına çalacağı bir musibettir.

Başına gelen işlerden ders çıkarıp, hal ve hareketlerine / tercihlerine çeki düzen vermeyenler, yeni ve daha büyük “ders”ler için hazır olmalılar.

Milletine eziyet eden bir devletin devletçisi olmayacağımı bu siteyi açmadan çok önce muhtelif yerlerde yayınlanan makalelerimde de söylemiştim.

Şimdi ise, aklını askıya almış, akıl tutulmasına uğramış bir topluluğu reddettiğimi, onların milliyetçisi olamayacağımı, onların bir parçası / unsuru / üyesi de olamayacağımı söylüyorum o kadar…

Siyasal örgütlenmenin muhtelif kademelerinde görev alan, canla başla çalışan insanların çoğu bir metrekare toprağı bile olmayan fakir insanlardır.

Bu insanlar, “vatanın bir karış toprağını bile vermeyiz” ; “bir çakıl taşını dahi vermeyiz” vs. söylemlerin peşinde hazırda olan şeylerini de kaybettiler. Allah elbette her şeyi görüp bilir. Mükafat ta ancak O’ndandır.

Ancak;

Bu ülkenin topraklarına “mülk sahibi” sıfatı ile kurulup, ülkenin her nimetinden istifade eden “rant” elitinin bu çabaya hiç bir katkı sunmaması, hatta katkı sunmak bir tarafa, hırsızlara, bölücülere, din”ci” şeytanlara açık destek vermesi, yahut hiç bir şey yapmamak suretiyle bunların palazlanmalarına göz yumması karşısında artık bu çaba sergileyen kesim “enayi” statüsüne indirgenmiş olmaktadır.

Eşkıyaya çanak tutanlara alkış tutan bir kavmin akıbeti, eşkiyanın eline düşüp oyuncağı olmaktan başkası değildir.

Devleti ve milletiyle haksızlığa, adaletsizliğe, zulme ve beyinsizliğe / mantıksızlıklara prim veren bir kavme ne için acıyayım? Onun neyinin savunucusu olayım ?

Ben, kişileri değil, kişilerin eylemlerini eleştiriyorum. Övgüm de yergim de eylemleredir. Bunların hangi eylemler olduğunu misaller vererek saydım yukarıdaki yazılarımda…

Mevcut hali / eylemleri ile ben bu milleti ve bu milletin mevcut devletini sevmiyorum / sevemiyorum. “Milletin” beni sevip sevmediği ile de hiç mi hiç ilgilenmiyorum.

“Gerçeğe” direnmenin “boş” bir uğraş olduğunu gördüğüm için, milleti kendi gerçeği ile başbaşa bırakıyorum.

Eğer Allah bana bir imkan sunarsa; buraları terketmeyi de cidden düşünüyorum / diliyorum.

Herkes sevdiği ile birlikte olsun.

Ben “kimleri” sevdiğimi de yukarıda yazdım.

Esenlik dileklerimle…

Bu satırlarınızı hangi ruh hali ile yazdınız bilemiyorum ….
Okuyunca beni derin üzüntü içine sürükledi…

Lütfen bir açıklama getiriniz…

Selam ve Saygılarımla

İnan olsun televizyonda haberleri bile seyretmiyorum artık. İnsanlar kriz-mriz dedi mi, beter olun diyorum.

Biri karşıma geçip türk bayrağını yaksa, yapabileceğim en radikal aktivite bir sigara yakmak bir de kahve söylemekten ibarettir.

Ya devlet başa, ya kuzgun leşe… (Görünen o ki kuzgun leşe geldi, mübarek olsun)

Memleket batıyormuş, bölünüyormuş, şuymuş buymuş… Hiç biriyle işim olmaz. Milletin bekçisi bizmiyiz yahu.

Ne halleri varsa görsünler…